bomma manu

ik liet de laagste lindetakken hangen

als belofte aan een bloesemende lente

we wisten

wanneer die kranige dame het dak opkroop

was de lente daar

ze was onze grappende kalender

(voor)bode van de zomer

nu zal de lindebloesemthee

minder zoet smaken

het bitter van de herfst

en de rouw

is er in gekropen

en zij, brenger van de lente en de zon,

mag rusten onder lagen en lagen

lindebladeren